Het verhaal van burgerhulpverlener Albert
“Een aantal jaar geleden kreeg mijn moeder een hartstilstand”, vertelt Albert. “Het gebeurde naast de apotheek. Ongeveer tien meter verderop was een AED. Toch is niemand van de aanwezigen op het idee gekomen om hem te halen.”
Deze nare ervaring was voor Albert de directe aanleiding om zelf een AED aan te schaffen. “Pas na een kwartier is ze gereanimeerd, toen de ambulance kwam. Ze hebben haar hart weer aan de praat gekregen, maar er was totaal geen hersenactiviteit meer. Na een coma van drie weken is ze overleden.”
Na dit onnodige verlies kocht Albert eerst een tweedehands AED, waarna hij ongeveer drie jaar geleden koos voor een abonnement bij Pulse4all. Inmiddels is hij burgerhulpverlener en staat er ook nog een tweede AED in het huis van zijn vriendin.
Gelijk een actieve AED
“Wij weten nu zeker dat we een actieve AED hebben wanneer er iets gebeurt”, legt hij uit. “Ook bij een reanimatieoproep is dat erg handig. Je krijgt dan wel de locatie van een AED, maar toch ben je vaak aan het zoeken. Nu krijg je gelijk de oproep, je hebt gelijk een actieve AED en je kunt gelijk aan de gang.”
Voor Albert was dat ook een reden om voor een abonnement te kiezen. “Als je een AED koopt, heb je er wat meer werk aan. Je moet alerter zijn. Dit is makkelijk. Ik hoef me nooit zorgen te maken over het verlopen van de pads en de batterij.”
Ook de prijs was een belangrijke overweging. “Een nieuwe AED is niet goedkoop voor een particulier. Je betaalt al snel een paar duizend euro. Daarom dacht ik: ik neem een abonnement. Dan hoef ik niet zoveel te investeren.”
Aanwezig bij de uitvaart
In de afgelopen jaren is Albert betrokken geweest bij meerdere reanimaties. “Bij twee daarvan heb ik een AED gehaald en die succesvol ingezet”, vertelt hij.
Toch komt hij af en toe ook in situaties terecht waarbij het te laat is. “Soms heeft het geen zin meer. Dan is de hartstilstand al te lang geleden begonnen”, legt hij uit. Een van die reanimaties is hem altijd bijgebleven.
“Ik kreeg toen een uitnodiging om bij de uitvaart aanwezig te zijn. Daar heb ik de familie uitgelegd hoe de reanimatie is gegaan. Ik kon ze toen vertellen dat ik er alles aan gedaan heb, maar dat het niet heeft mogen baten. Voor hen was dat verhelderend en ik vond het mooi om dat te kunnen doen.”
“Het was wel een vreemd gevoel”, vervolgt hij. “Ik kende die mensen totaal niet, maar ik heb wel een band met ze opgebouwd. Het is nu een paar jaar geleden, maar ik spreek ze nog steeds regelmatig. Ieder jaar staan we samen twee minuten bij het slachtoffer stil op de plek waar we hem gevonden hebben.”
Voor Albert was dat een unieke ervaring. “Voor mij is dat een blijk van waardering. Ik voel me gezien als burgerhulpverlener. Dat heb ik nog niet eerder meegemaakt.”
Het helpen van mensen, ook op deze manier, is voor hem bovendien de reden waarom hij dit wil blijven doen. “Het gaat mij erom dat ik hulp kan bieden waar dat nodig is, wanneer daarom gevraagd wordt.”
Baat het niet, dan schaadt het niet
Zijn ervaringen als burgerhulpverlener hebben Albert bovendien een duidelijke visie gegeven op de AED-beschikbaarheid in Nederland. “Ik zie dat steeds beter staat aangegeven waar ze hangen. Toch zijn er ook gebieden waar ik denk: waar kan ik een AED vinden?”, legt hij uit. “En in bepaalde wijken zijn er echt nog te weinig AED’s.”
Voor mensen die twijfelen over een AED of over burgerhulpverlener worden, heeft Albert dan ook een simpel advies. “Doe eens een keer een reanimatiecursus. Dat is een makkelijke manier om te kijken of je de stap wil zetten om zelf een AED aan te schaffen. Baat het niet, dan schaadt het niet.”